zaterdag 10 februari 2018

Boeijen, Hofstede, Vrienten - Aardige Jongens (2008)

Ouwe jongens krentenmik. Frank Boeijen, Henk Hofstede en Henny Vrienten kennen elkaar al jaren en werkten in diverse projecten al incidenteel samen. Het idee om ooit gedrieën een plaat op te nemen bestond al lang, maar het lukte het drietal pas enkele maanden geleden om de agenda’s op elkaar af te stemmen. Met uitzondering van drums en viool spelen ze alle instrumenten op Aardige Jongens zelf. Qua songschrijven zijn de heren aan elkaar gewaagd. Ieder heeft zijn eigen invalshoek.

Zo is het filosofische Geluk een typisch melancholisch liedje uit de koker van Boeijen, klinkt het reggaeritme van Vrientens Vrouw Voor Het Raam – een grimmig relaas over iemand die al wekenlang onopgemerkt dood in huis zit – vertrouwd, terwijl Bleekwater, ook al wordt het gezongen door Vrienten en Boeijen, niet zou misstaan op een plaat van de Nits. Dat is natuurlijk onvermijdelijk en dat ze er toch een coherent geheel van wisten te maken, ligt ongetwijfeld aan de jarenlange ervaring die hier samengebald is. Bovendien is het gros van de nummers bovenmodaal en dat maakt nieuwsgierig naar de theatertoer die in september van start gaat.

Het eerste nummer is meteen goed. Mooi begin met die mondharmonica, misschien bedoeld als hommage aan Bob Dylan, op wie alledrie waarschijnlijk gek zijn geweest in hun jonge jaren (en nog)

Drie erg verschillende artiesten toch, verschillende stijlen van zingen ook. Maar het werkt. Boeijen is als Boeijen tegenwoordig altijd is: een beetje plechtige teksten, (Geluk, Ronda) : wat erg serieus, weleen mooie warme stem.

Maar Walvis vind ik wel weer eens een "lekkere" Boeijen.

Henny Vrienten rockt meer. Zijn nummers zijn meer pop en geven het album vaart en compenseren de gedragen sfeer van Boeijen.

Het fraaie titelnummer Aardige Jongens is van Vrienten. Ook Zonder mij is van hem, prachtige tekst en een echt meezingrefrein met de andere twee.

Hofland is de man van de aparte arrangementen: Glazen hart en Bleekwater vooral. Maar ook heel mooi ingetogen in Ik dwaal,u wacht en daarna weer als een amerikaans klinkende rocker in De Loods.

In De Bruid, van Henny Vrienten, is veel samenzeng te horen en dat klinkt heel erg goed. Frank als lalala-stem doet het ook erg mooi.

In Wachten op een vriend wordt ook mooi driestemmig gezongen.

Een album zonder een zwakke plek eigenlijk. Heel afwisselend en vooral mooi waar de drie elkaar vinden in de zang. Maar ik denk eigenlijk dat ze samen een nog beter album kunnen maken.


Tracklist

1.  Aardige Jongens  (4:39)
2.  Glazen Hart  (5:04)
3.  Geluk  (4:35)
4.  Vrouw voor het Raam  (4:19)
5.  Bleekwater  (3:39)
6.  Walvis  (4:23)
7.  Zonder Mij  (5:08)
8.  Ik Dwaal, U Wacht  (3:04)
9.  De Loods  (3:49)
10.  Ronda  (5:14)
11.  De Bruid  (3:45)
12.  Wachten op een Vriend  (3:12)


Companies, etc.
Credits
Notes

Release: 2008
Genre: Pop
totale tijdsduur: 50:51

Label - Universal Records

dinsdag 2 januari 2018

Herman Brood & His Wild Romance - Frisz & Sympatisz (1982)

Rond 1979 besluit Herman Brood Groningen te verlaten en naar Amsterdam te verhuizen vanwege de allure en de ligging van de hoofdstad.

Hij neemt in 1982 zijn zesde studioplaat "Frisz & Sympatisz" op, die wordt geproduceerd door Tom Barlage en Willem Ennes van Solution.

Na een mislukt avontuur in Amerika keert Brood in 1980 voor even terug naar Groningen waar hij met een nieuwe Wild Romance met wederom Gerrit Veen in de gelederen opnieuw begint.

De roem van eind jaren zeventig wordt echter niet meer geëvenaard. Brood probeert het nog eventjes met de muziek maar legt zich in de loop der tijd meer en meer toe op zijn schilderkunst. Zijn Groninger periode is dan intussen al ten einde.
Na het vertrek van gitarist Dany Lademacher in mei 1980 besluit Brood de naam Wild Romance te laten vallen en als groep verder te gaan onder de naam Herman Brood.


Tracklist 

1.  Stay Alive- 4:32
2.  Kissed Me - 2:08
3.  Job - 3:08
4.  Baby Please - 3:45
5.  Hassle - 1:54
6.  Berlin Schmerzst - 3:15
7.  Side Line - 4:32
8.  If Love Is Dead - 2:26
9.  I Gotta Know - 4:02
10 . Hold Back - 3:53
11.  Suicide - 3:20

Companies, etc.
Credits
Notes

Released:  1982
Recorded at Studio Spitsbergen
Genre: Rock
Style: Rock & Roll, Pop Rock
Tijdsduur: 37:14

Label - Ariola ‎– 204.995 

donderdag 21 december 2017

Peter Koelewijn - Een Gelukkig Man (2009)

Na 25 jaar in 2009, bracht Peter Koelewijn weer een album uit met uitsluitend nieuw materiaal. Koelewijn werkt ruim anderhalf jaar aan "Een Gelukkig Man" en neemt de dertien liedjes op met een basisbezetting die bestaat uit gitaar, bas, drums, piano en orgel, een enkele keer aangevuld met saxofoon en viool.
Geen groot orkest, geen bombast, alleen het herkenbare geluid van Koelewijn met een band als omlijsting van liedjes met verhalende, ontroerende, nostalgische en soms schokkende teksten.
 In het toegankelijke poprockgeluid van "Een Gelukkig Man" verraadt zich de ervaren producer die altijd de radioprofielen in zijn achterhoofd houdt. 
Gelukkig is daar die uit duizenden herkenbare rafelige stem met de charmante zachte g. Net als dertig jaar terug legt Koelewijn zijn zielenroerselen vast in trefzeker proza dat voor iedereen te begrijpen is, daarmee lijnrecht ingaand tegen de trend van de meer wollige poëzie in Nederpopteksten door groepen als Bløf, Acda & De Munnik en Van Dik Hout. Koelewijn laat op zijn achtenzestigste nog één keer horen hoe het moet.

Tracklist

1.  Een Gelukkig Man  (4:56)
2.  Alles Wat van Waarde Is, Is Weerloos  (3:59)
3.  Ik Heb Je Nog voor Geen Minuut Gemist  (4:44)
4.  Ik Kan Niet Dansen  (4:22)
5.  Mijn Hart Wil Niet Meer Met Mij Praten  (3:38)
6.  Morgen Is Nog Zo Onzeker  (4:32)
7.  St. Maarten  (4:37)
8.  Zo Bang Om Te Vliegen  (3:47)
9.  Respect  (3:33)
10.  Vlij Je Hart Dicht Tegen Mijn Hart  (3:31)
11.  Jij Is Mijn Lief  (4:48)
12.  Iets Ten Westen van de Zon  (3:36)
13.  Hou Me Heel Stevig Vast  (3:59)

Credits
Notes

Released:  2009  
Genre: Rock, Pop 
Style: Soft Rock, Ballad 
Tijdsduur: 54:02

Label - Coolwine Music ‎

donderdag 7 december 2017

Ernst Jansz - Molenbeekstraat (2006)

Ernst Jansz (Die van Doe Maar was? Ja, die!) heeft tot zijn 21ste in de Molenbeekstraat gewoond. Hij heeft zijn herinneringen/associaties op papier gezet en in muziek 'verwoord'. Dit heeft geleid tot een 272 pagina's dik boek en natuurlijk mét cd onder de titel: Molenbeekstraat - een liefdeslied.

De Amsterdamse Molenbeekstraat, Ernst Jansz werd er geboren en woonde er tot zijn 21ste, is de plek waar de hoofdstukken in dit boek, die dezelfde titels dragen als de 14 nummers op de bijgevoegde CD, zich afspelen of hun oorsprong vinden.
Want behalve over leven en liefdes van de verteller, Ernst, gaat Molenbeekstraat ook over de andere bewoners van ‘dit huis boven de grote portiek’, met name over het lief en leed van zijn moeder Jopie en zijn Indische vader Rudi. Beide verhalen zijn een ontroerend, en soms tragisch, liefdeslied.
Jansz ziet zijn eigen jeugd tot in detail terug als hij het huis leegruimt bij het vertrek van zijn moeder naar een verzorgingstehuis. Van kleuterschool tot universiteit in de woelige jaren zestig, van geluk en verdriet, van samen op pad met zijn vader tot diens dood toen hijzelf nog maar een jongen van zeventien was, van vroege vriendinnetjes tot een allereerste liefde, die hij zich in datzelfde jaar laat ontglippen, van dwalend van feest naar feest tot liftend naar het buitenland, van luisteren naar Blonde on Blonde en De Stones tot het eerste eigen bandje met zijn vrienden Huib en Joost.
Maar ook het leven van zijn ouders trekt aan hem voorbij als hij de laatste dozen opent met tal van brieven, foto’s en spulletjes. Hun ontwapende verliefdheid eind jaren dertig, zo op de proef gesteld door de oorlog die hen in het verzet dwingt, het trauma dat Rudi daar later steeds zichtbaarder aan overhoudt, Rudi’s eenzame strijd voor een vrij Indonesië, hun huwelijk van 1940 tot Rudi’s dood in 1965, dat evenwel korte tijd ontbonden was.
De stem van Janz is aangenaam (zie Aero hieronder) maar ook het gitaarspel van Doe Maar maat Jan Hendriks moet worden vermeld. Deze " Dutch Ry Cooder" kan veel meer als alleen maar skiffle rifjes. Ook andere muzikale maten, b.v. uit de CCC inc tijd, leveren prettige bijdragen
Maar dan de nummers. Die zijn meer dan OK. Een folky, country, roots randje hier en daar (Bob Dylan zal wel een held zijn van Jansz).
Eigenlijk best goed. Ook ten tijde van Doe Maar schreef Ernst vaak de wat rustiger en serieuzere nummers. Het komt op dit album wel terug alleen vind ik zijn nummers solo duidelijk loskomen van zijn Doe Maar-liedjes, hoe herkenbaar soms ook.

Tracklist

1.  Dit Huis  (4:29)
2.  Huiswaarts  (3:25)
     Written-By – B. Dylan, E. Jansz

3.  Gebroken Hart  (4:28)
       Featuring – C.C.C. Inc.
       Harmonica – Huib Schreurs
       Resonator Guitar – Jaap van Beusekom
       Violin – Joost Belinfante

4.  Molenbeekstraat  (3:55)
5.  De Ballade van Nina Bobo  (6:45)
6.  De Tijd van Appelbomen  (4:03)
7.  Een Allereerste Liefde  (3:55)
8.  Alice  (4:01)
9.  De Straat van Zoete Verwachting  (3:31)
10.  Dichtbij  (4:12)
         Cello – Robert Schra
         Contrabass – Richard Wallenburg
         Featuring – I.M.C. (Indisch Muzikanten Collectief)
         Guitar [Krontjong] – Eduard Sebastian
         Ukulele [Ukele], Lap Steel Guitar – Guus Paat

11.  Vaarwel  (3:46)
12.  Geen Vergezicht  (3:10)
13.  Een Liefdeslied  (3:35)
14.  Luna Luna Mijn  (4:05)
         Cello – Robert Schra
         Contrabass – Richard Wallenburg
         Featuring – I.M.C. (Indisch Muzikanten Collectief)
         Guitar [Krontjong] – Eduard Sebastian
         Ukulele [Ukele], Lap Steel Guitar – Guus Paat

Credits
Notes

Release: 2006
Genre:Nederpop
totale tijdsduur: 57:20 

Label - V2 Records 

vrijdag 3 november 2017

Rotjoch - Bad Boy (1981)

Rotjoch is een new wave band uit Hilversum, voortgekomen uit jamsessies in de Tagrijn.
In de bezetting onder meer songschrijver, gitarist en zanger Ronald Welgemoed en gitarist Pim Bilderbeek. De band speelt korte, melodieuze songs met een stevige rockbasis. De eerste single "Tomorrow"/"Rock & Roll Rendezvous" verschijnt in 1981 bij Egmond Records, een sublabel van Polydor, en is geproduceerd door Jos van Woudenberg en Ronald van den Brink.
Muziekblad Oor noemt de muziek op de single een kruising tussen The Rousers en The Searchers. Later in hetzelfde jaar komt het debuutalbum Bad Boy uit, gevolgd door de gelijknamige single. 'Te leuk om te negeren,' oordeelt Oor in september 1981 over het album. Rotjoch werkt met producer Joel Komkommer aan een tweede elpee, maar die plaat zal niet verschijnen.
De tracks "Baby Baby Baby" en "No Use Crying" komen later wel terecht op een single van Rebel, de voortzetting van Rotjoch.

Side A
A1. Too Many Weirdos - 3:12
A2. Another Lonely Night - 3:54
       Saxophone – Paul Berding  
A3 .No Expectations - 3:07
A4. Shame On Me - 2:44
A5. Ghostride - 3:06
A6. Danger In The City - 3:04

Side B
B1. Bad Boy - 2:55
B2. Where Is Justice - 2:15
      Organ [Hammond] – Jos van Woudenberg 
B3. Accident - 1:53
B4. San Salvador - 3:16
B5. Losers And Thieves - 2:54
B6. Hungry Loving - 2:49
B7. So Unreal - 1:55
B8. Tomorrow - 1:52

Companies, etc.
Credits
Notes
Released: 1981
Recorded at the Stable Sound Studio, Arnhem 
Genre: Pop, New Wave
Tijdsduur: 38:56

Label - Polydor Records

zaterdag 21 oktober 2017

Arnie - The Dreamer (1984)

Arnoldus (Arnie) Treffers (Assen, 15 februari 1947Westeremden, 25 augustus 1995) was een Nederlandse zanger. Hij genoot vooral bekendheid als voorman van de Arnhemse band Long Tall Ernie and the Shakers.
Treffers speelde in de bands CS'65, Limited'65, Soul, het Spijkerkwartet (onder pseudoniem Lammert Tjietsinga), Palace, Arnhem en Moan. Uit de laatste band ontstond rond 1972 Long Tall Ernie & The Shakers. Deze groep scoorde in 1977 een internationale hit met Do You Remember. Onder de naam Arnie bracht Treffers ook solowerk uit.
In 1984 brenft hi jzijn tweede solo album "The Dreamer" uit.
In de jaren tachtig emigreerde Treffers naar Aalborg in Denemarken, waar hij samen met zijn partner en latere echtgenote een restaurant startte. Na de verkoop van het restaurant in 1990 stortte Treffers zich opnieuw op de muziek. Hij schreef en produceerde voor anderen en maakte muziek bij commercials.
Rond 1994 werd hij gediagnosticeerd met longkanker. De laatste maanden van zijn leven verbleef hij met zijn vrouw in het huis van zijn broer in Westeremden in de provincie Groningen, waar hij in augustus 1995 op 48-jarige leeftijd overleed.

Tracklist 

1. Don't Tell Me (You Love Me) - 4:09 
2. Love Me (Like A Heart Attack) - 2:59 
3. Close Your Eyes - 4:18 
4. I Like The Nightlife - 2:32 
5. Stranger (On The Telephone) - 2:42 
6. Yes Boss; No Boss - 4:20 
7. Hard Time - 3:32 
8. The Dreamer - 3:35 
9. Be What You Are - 2:35 
10. Out In The Streets - 4:08 

Companies, etc.
Credits
Notes
Released: 1984
Genre: Rock 
Style: Pop Rock 
Tijdsduur: 34:33

Label - EMI Records

donderdag 21 september 2017

Catapult - Catapult (1974)

Catapult was een Nederlandse muziekgroep, die haar bekendheid voornamelijk verkreeg door een aantal singles in de jaren '70.
De band ontstond tijdens een vakantie in 1973 in Lloret de Mar, toen een aantal musici uit Leiden en Katwijk besloot samen een nieuwe band te starten.
Leidse formatie die midden jaren '70 het Nederlandse antwoord is op de Engelse glamgolf, aangevoerd door Slade, The Sweet en Mud. Dankzij een ijzersterk imago (oogverblindende kleding en opvallende kapsels) en pakkende singles heeft de band in Nederland en België veel succes. Na het wegebben van de glitterrage gaan de muzikanten verder als het productiebedrijf Cat Music.
Zij speelden al in wisselende samenstellingen in Axis Purple (Leiden) en Oriental Garden (Katwijk). De basis werd gevormd door Aart Mol, Cees Bergman, Erwin van Prehn en Geertjan Hessing. Michael Eschauzier vulde de groep aan op toetsinstrumenten. De heren wilden beroeps worden en zegden hun baantjes op of verlieten hun opleiding. De band kwam in de belangstelling te staan van ex-Golden Earringlid Jaap Eggermont, die hun aanraadde glamrock te gaan spelen, een indertijd populaire muziekstroming met succesvolle artiesten als Suzi Quatro, Alvin Stardust, The Sweet en Mud. Barry Hay kwam met de naam Catapult.[bron?] In september 1973 was het zover, Catapult werd opgericht. Op 23 november 1973 volgde het eerste optreden, met Golden Earring, in een sporthal in Maassluis. Wim T. Schippers ontwierp het logo van de band.
Samen met Eggermont werkte de band in de Phonogram Studio te Hilversum aan hun eerste single Hit the big time, een nummer dat refereert aan hun begin in Spanje. Vlak na de release van de single verliet Eschauzier de band en werd vervangen door Elmer Veerhoff. Een aantal succesvolle singles binnen het genre glamrock besteeg de Nederlandse (en soms ook Belgische) hitparades. Live speelde de band naast glamrock ook hardrock en dat bracht meer volk op de been dan gillende meisjes. Zaaleigenaren werden een beetje huiverig voor de band. Catapult verhuisde naar België en kreeg succes binnen West-Europa.
Midden jaren zeventig begon het tij te keren. De glamrock-stroming zakte weg en de verkopen van singles van Catapult droogden op. De groep zag het zelf al aankomen; de single Here we go was het laatste nummer dat de hitparades haalde. Na een optreden op 23 december 1979 in Beervelde was het afgelopen.
De musici zelf gingen verder met hun eigen geluidsstudio en gaven muziek uit onder allerlei artiestennamen. Onder productiemaatschappij Cat Music werd diverse muziekgenres beoefend: The Monotones (met hitje Mono) speelde new wave, The Surfers surfmuziek en Picture speelde hardrock. Grootste bekendheid kreeg een geinband Rubberen Robbie, die een nummer 1-hit haalde met De Nederlandse sterre die strale overal, een parodie op het Stars on 45-project van Jaap Eggermont.
In al die jaren leverde Catapult maar één studioalbum af.
Zanger Cees Bergman overleed seprember  2017 op 65-jarige leeftijd.

Tracklist

1. Teeny Bopper Band  (2:49) 
2. Accident  (7:08) 
3. Nightrake  (3:32) 
4. Back On The Road Again  (3:35) 
5. Let Your Hair Hang Down  (2:37) 
6. Midsummer Switch  (7:06) 
7. Springtime Ballyhoo  (3:42) 
8. Hit The Big Time  (3:23) 

Credits

Notes
Releases: 1974
Genre: Glam Rock
Tijdsduur: 34:13

Label - Polydor Records

woensdag 13 september 2017

Margriet Markerink - Tomorrow (1979)

Margriet Markerink, Geb. Enschede, 1957. Zangeres en tekstschrijfster. Eén single met begeleidingsgroep als The Mark Band.

In 1974 werd ze ontdekt door wijlen Job Zomer, directeur van platenmaatschappij Munich Records. Dat gebeurde tijdens een HAVO-werkweek in Amsterdam, een stad waar toen nog niemand je zakken rolde. Op advies van Job nam ze zangles bij zangpedagoge Elly de Jong in Utrecht, waar ze toch al naartoe zou om Engels te gaan studeren. Na twee jaar 'toonladderen' achtte Elly haar rijp om aan een talentenjacht deel te nemen. Het werden er meteen twee en zo kon het gebeuren dat ik in één week tweemaal op de radio te horen was. Platenmaatschappij Phonogram contracteerde haar en ineens was ik platenartieste!

Margriet bracht drie singles uit: Crazy life (door haar uit het Frans in het Engels vertaald), Take a look at me (idem) en Kite, dat geheel van haar eigen hand was.
In 1979 kwam de landelijke doorbraak, met de langspeel-plaat "Tomorrow". Daarop tien zelf geschreven liedjes. Als blijk van waardering kreeg ze van de Stichting Conamus – nu Stichting Buma Cultuur – de Zilveren Harp en buiten-sporig veel media-aandacht.
Met name Frits Spits was zo weg van de single "So Sad" dat hij haar de hele Markerwaard beloofde.
Na het succes van "Tomorrow" werd ze in 1980 door de Stichting Conamus uitgezonden naar het Internationale Sopot Festival te Polen.
Ze viel niet in de prijzen, maar het was een onvergetelijke ervaring, omdat er precies op dat moment wereldgeschiedenis werd gemaakt.
Na "Tomorrow" volgde Meet the Mark Band. Voor haar band uit Giesbeek gaf ze haar artiestennaam op en mat ze een nieuwe 'look' aan. Niet zo slim, want anderhalf jaar later was de band ter ziele. Hoogtepunt uit die periode: een TV-Special in Polen, gekoppeld aan een tournee langs de vele openluchttheaters die het toenmalige Oostblokland rijk was. De single "Total Loss" en de daaropvolgende elpee 'Free' luidde een periode van 'muzikaal zoeken' in. Noch Meet The Mark Band, noch Free hebben echter het succes van haar debuutelpee "Tomorrow" ooit kunnen evenaren.

Tracklist

1. So Sad You Were (4:11)
2. Reach Out Your Hand (3:50)
3. Horizon (3:22)
4. Tomorrow Morning (3:34)
5. Flipside Composers (3:26)
6. Memories of France (4:04)
7. Just a Little Time (3:19)
8. Help Me (4:09)
9. La da da Song (2:52)
10. Tomorrow (4:17)

Credits
Notes
Released: 1979
Genre: Pop
totale tijdsduur: 37:04

Label - Philips Records 

zaterdag 26 augustus 2017

Cheyenne - Money (1982)

Gooise funkgroep, die aan het eind van de jaren zeventig haar grootste successen beleeft.
Diverse muzikanten uit de band zijn ook later succesvol, met name Julya Lo'ko, haar broer Eddy Lekranty (Moluccan Moods Orchestra) en bassist Michael Peet (Jan Akkerman, T.C. Matic).
In 1977 richt de Molukse zangeres Julya Lekranty samen met broer Eddy de funkband Cheyenne op.
Zij is leadzangeres en componiste van de groep. De groep valt op door haar hoge kwaliteiten.
De bezetting wordt af en toe aangevuld met percussionist Martino Latupeirissa die ook te horen is bij Rosa King, Dolly Dots, Fruit Cake, Jeff Reynolds, Chet Baker, Sonny Rollins en Jaco Pastorius.
De eerste single, Separated Love, verschijnt in 1978 en is meteen goed voor een tipnotering.
Regina Lekranty en Rob de Vries hebben de groep in 1981 inmiddels verlaten.Victor Lekranty (drums), Martin Putinella (gitaar), Bart-Jan van Ettekhoven (orgel, piano) en Michael Peet (bas) zijn voor hen in de plaats gekomen. .
In juni 1982 verschijnt het album "Money" No Forgivin' is fantastisch net zoals de single Ev'rytime I See You (wat een klein hitje was) en het heerlijke, lome Still The Kinda Man.
De titeltrack Money is erg funky.
Eind 1982 wordt Cheyenne ontbonden.
Julya gaat door als Julya Lo'ko en ontwikkelt zich tot een veelgevraagd achtergrondzangeres. Ze doet mee met de supergroep Suara Maluka Band, waar ook Ais Lawalata, Neppy Noya en Chris Latul deel van uitmaken.
Eddy organiseert samen met Eddy Tutuaima en Zeth Mustamu een serie avonden in Paradiso, onder de naam Moluccan Moods. Hij is ook muzikaal leider van het Moluccan Moods Orchestra.

Tracklist 

1. Money (5:00)
    Written-By – Loko, Sell  
2. Right Or Wrong (3:23)
    Written-By – De Bruin, Loko, Peet  
3. Ev'ry Time I See You (3:30)
    Written-By – Loko, Sell   
4. Trust In Me (2:37)
    Written-By – Loko, Sell 
5. What's Taken Us Up (4:30)  (Backing Vocals – Eddie Conard, Julia Loko)
    Written-By – H. Honing, Lekransy, Loko  
6. What's In A Name (5:12)
    Written-By – Sell  
7. Just Carry On (4:38)
    Written-By – De Bruin, Loko, Peet  
8. Still The Kinda Man (4:38)
    Written-By – Skeete, Dupree, Clisby  
9. No Forgivin' (3:38)
    Written-By – Lekransy, Loko 

Companies, etc.
Credits
Notes
Released:  1982  
Recorded at Soundpush Studios, Blaricum, Holland 
Genre: Funk / Soul 
Style: Disco 
Tijdsduur: 37:06

Label - Philips Records

donderdag 10 augustus 2017

Lisa Boray - Searchlight (1983)

Lisa Schulte Nordholt (Lisa Boray) (Breda, 26 januari 1956) is een Nederlandse zangeres die zowel onder haar eigen naam optreedt en platen uitbrengt als in vele bands zingt; onder andere in American Gypsy, Houseband en Navel.
Ook is zij erg actief als backing vocalist bij verschillende artiesten, zij zong bijvoorbeeld bij Wally Tax en Herman Brood.
Lisa zingt in de tweede helft van de jaren zeventig bij de Amsterdamse Houseband. Verder is ze ook een tijdje actief in de band Navel waarmee ze 1 LP opneemt (A rainy day at Chateau Lafite '42).
Ze neemt plaats in een gelegenheidsformatie met Kimm Hekker en Patricia Maessen waarmee 1 single wordt opgenomen en ze zingt een tijdje bij American Gypsy. Daarnaast is ze zo'n beetje op elke belangrijke Nederlandse plaat te horen in de eerste helft van de jaren tachtig, bijvoorbeeld van Earth & Fire, de Margriet Eshuijs Band en Lori Spee.
In 1982 zingt Lisa mee in het achtergrondkoor wanneer Bill van Dijk Nederland vertegenwoordigt op het Eurovisiesongfestival met het nummer Jij en Ik.
In 1983 brengt Lisa een album uit dat ze samen met de leden van American Gypsy gemaakt heeft.
De LP "Searchlight", die onder de naam Lisa Boray wordt uitgebracht en de hitsingle "Break It Out" oplevert. De twee andere singles van deze plaat "I'm Falling Out Of Love" en "Tonight", stranden in de tipparade.

Tracklist 

1. Break It Out  (3:37)
    Written-By – Skeete, Dupree, Clisby  
2. Holidays  (3:21)
    Written-By – Skeete, Dupree, Clisby  
3. Music In The City  (3:01)
    Written-By – Skeete, Dupree, Clisby   
4. I'm Falling Out Of Love  (4:28)
    Written-By – B. Sit, E. Mergency, L. Boray, T. Rigger  
5. Something About You  (3:43)
    Written-By – A. Willis, J. L. Parker, R. Wright
6. Tonight  (3:25)
    Written-By – Skeete, Dupree, Clisby  
7. Searchlight  (3:36)
    Written-By – Skeete, Dupree, Clisby  
8. All Of The Love  (3:50)
    Written-By – Skeete, Dupree, Clisby  
9. You  (5:44)
    Written-By – B. Sit, E. Mergency, L. Boray, T. Rigger 

Companies, etc.


Credits


Notes

Released:  1983  
Produced for Sjato Productions
Recorded at Wisseloord Studios, Hilversum, Holland
Digitally mastered
Drums: Mr. Linn 
Genre: Electronic, Funk / Soul, Pop 
Style: Electro, Synth-pop, Funk, Disco 
Tijdsduur: 34:17

Label - Philips ‎Records