vrijdag 14 april 2017

Close II You ‎- Closer (1998)

Close II You (uitspreken als: Close To You) is een Nederlandse meidengroep.
Na het succes van de Spice Girls besloten producers Ed van Otterdijk en Eeg van Kruysdijk het Nederlands antwoord te zoeken. In het najaar van 1996 werden er audities gehouden voor een nieuwe girlband en na verschillende auditierondes kwamen Arlice Beeldsnijder, Marsha van de Berg (27 april 1975), Sascha Koninkx (16 mei 1979), Nadja Nooijen (14 juli 1978) en Natascha Scheffers (17 mei 1972) uit de bus om het groepje "Close II You" te vormen. Nooijen was voorheen danseres bij technoact Critical Mass en had al wat ervaring opgedaan als zangeres. Doordat Nooijen al wat ervaring had werd zij de leadzangeres van de groep.
In 2001 werd de groep opgeheven en maakten drie leden een doorstart als GTO.
In 2003 werd GTO opgeheven en gingen de drie leden hun eigen weg. In september 2009 gaven slechts vier van de vijf meiden een eenmalig optreden en op 26 april 2011 werd bekendgemaakt dat de meiden bezig zijn met een comeback.
De groep staat bekend om zijn vele formaties. De oorspronkelijke bezetting bestond uit Arlice Beeldsnijder, Marsha van de Berg, Sascha Koninkx, Nadja Nooijen en Natascha Scheffers. Beeldsnijder werd al snel vervangen door Sally Flissinger.
Daarna verliet Koninkx de groep en ging de groep verder als kwartet. Twee jaar later vertrok Van de Berg en werd zij weer vervangen door Koninkx. Niet veel later vertrok ook Flissinger, maar werd toen niet vervangen. De groep ging toen verder als trio.
Bij de 2009 reünie waren alleen Van de Berg, Koninkx, Scheffers en Flissinger van de partij en hetzelfde geldt voor de comebackformatie. Dit houdt in dat alleen Scheffers door de jaren heen onderdeel maakte van alle formaties.

Tracklist 

1.  Nice & Nasty  (5:07)
2.  Baby Don't Go  (4:29)
3.  Set Me Free  (5:27)
4.  Somebody  (5:03)
5.  Face To Face  (4:07)
6.  I Want Your Love  (4:54)
7.  Grab It  (3:40)
8.  Tonight  (5:34)
9.  Hold Me Now  (4:45)
10.  Loverboy  (4:56)
11.  Friends  (6:25)
12.  Voyage Of Love  (14:42)

Companies, etc.
Credits
Notes
Released: 1998
Genre: Euro Pop
Tijdsduur: 69:16

Label - Epic Records

vrijdag 7 april 2017

The Shoes - Shoes Live ´81 (1981)

The Shoes is een Nederlandse band uit Zoeterwoude die furore maakte in de hitparade vanaf 1966. De groep werd in 1963 opgericht als The White Shoes.
Hits waren onder andere Na na na, Don't you cry for a girl en Osaka. De groep bestaat uit Theo van Es (zang), Wim van Huis (gitaar), Jan Versteegen (basgitaar) en Henk Versteegen (drums). Van Es ging in 1978 solo als Theo Vaness en had korte tijd succes.
In de tweede helft van de jaren '60 zeer succesvolle beatgroep uit Zoeterwoude, een klein dorp onder de rook van Leiden, waarvan de zwarte stem van Theo van Es het groepsgeluid voorziet van een opvallende dosis soul.
The Shoes scoren tussen 1966 en 1975 vijftien grote hits.
Na een bijzonder succesvol optreden op de Haagse Beatnacht werd er een live LP opgenomen door The Shoes. Een uitstekend album in een perfecte ambiance.
In 1981 werd de live LP Shoes Live ´81 opgenomen in zaal “Het Centrum” in Zoeterwoudedorp op 8 augustus 1981.

Tracklist

1.  Standing And Staring  (4:45)
2.  Happiness  (4:17)  
3.  Peace And Privacy  (3:13)  
4.  Osaka  (5:52)
5.  Don't You Cry For A Girl (3:11)  
6.  Na-Na-Na (2:33)  
7.  Farewell In The Rain  (2:39)  
8.  No Money For Roses  (3:50)
9.  Roll Over Beethoven  (7:46)
     Written By – Chuck Berry 

Notes
Released: 1981
Genre: Nederpop
Tijdsduur: 38:!1

Label - CNR Records

zondag 5 maart 2017

Bertus Staigerpaip - Brabants (te) Bont (1991)

Bertus Staigerpaip is een Brabantse dialectband afkomstig uit Geertruidenberg. Nederlandstalige Brabantse rockgroep rondom zanger/gitarist en bouwvakker Ruud Broeders die ook nummers schrijft in het Brabantse dialect. De muziek is geïnspireerd door onder meer Led Zeppelin, AC/DC, Van Halen, Johnny Winter en Alvin Lee.
Kraanmachinst Ruud Broeders speelt al zo'n twaalf jaar in diverse bandjes als hij voor zijn tien jaar jongere broer Edwin een drumstel koopt. Edwin richt samen met toetsenist Pedro de Smit een band op waarmee ze repeteren in een lege opslagruimte in het Brabantse Made. Als Ruud zich bij de twee muzikanten voegt richten ze een band op met als thema de Bouwvakker. Bassist Rinus van Rodijnen vult de band aan en Bertus Staigerpaip (de artiestennaam van Ruud Broeders) is geboren. Ook de andere bandleden gebruiken vrolijke bijnamen: Traptrom Etje, Rocking Knelles en Tinus Tingel. De band is een graag geziene gast op feestjes in Brabant. Ze sturen eigen materiaal naar drie platenmaatschappijen en krijgen van alledrie enthousiaste reacties. Binnen drie weken staat Bertus Staigerpaip in de studio om voor EMI een eerste single op te nemen. Een optreden in het populaire radioprogramma Los Vast van Jan Rietman levert de band veel aandacht op en de interesse van Normaal met als gevolg een tournee van rond de 120 optredens als voorprogramma bij Normaal. De tournee gaat in 1987 van start in Made. Staigerpaip haalt de tipparade met Had Ik Mar Een Vak Geleerd. Rits betekent de eerste Top 40-notering: nummer 24.
Op het door John Sonneveld geproduceerde album Brabants (Te) Bont staat onder meer de hit Wij Zijn De Jongens Van Den Bouw.

Tracklist

1.  Boite den Bajes (Zit Veul Meer Gajes)  (3:59)
2.  Burgemeesters  (2:53)
3.  Hassies Piet  (3:32)
4.  Blaif van M'n Maid  (4:40)
5.  Ik Zai Es Ne Pin  (4:56)
6.  Annie  (3:43)
7.  Main Marie  (4:28)
8.  Nachtzaam en de Moor  (4:13)
9.  Ik Zat Effe Niet op Te Lette  (3:27)
10.  Fitness  (3:47)
11.  Ik Zie Geen Zwart, Ik Zie Geen Wit  (4:03)

Companies, etc. 
Phonographic Copyright (p) – Phonogram B.V.

Band
Bertus Staigerpaip - veurzang / gitaar / toetsen / koorzang
Traptrom Etje - drums / koorzang / percussie
James Blond 006/2 - bas
Halfbroer Vittorio Cimitero alias Sigfried Friethof, otewel Viktor Kerkhof - toetsen

Credits
* Produktie, techniek mix door John Sonneveld "de Windsmurf"
* Brabants (te) Bont werd opgenomen in de Bullet Sound en Wisseloord studio´s
* Staigermanagement - Gerrit Kuster, Marc Vrolijk
* Staigerpaip speult alleen op: Peavy-gitaar en basinstallatie Sonor-drumstel

* Vormgeving: Gunter Giesen BnO
* Idee: Mick, Herman, Gunter
* Fotografie: Boudewijn Lahaye BFN

Notes
Release: 1991
Genre: Nederrock
totale tijdsduur: 43:41

Label - Mercury Records

vrijdag 24 februari 2017

Grof Geschut - Meer (1999)

Grof Geschut was een Nederlandstalige rockband, opgericht in 1997. In 2000 werden ze genomineerd voor een Edison in de categorie Beste Nieuwe Artiest/Groep. In 2006 besluit de band na een jarenlange stilte dat Grof Geschut in 2002 gestopt is.
In een Haags theatercafé werken de muzikanten Leonie van der Klein, Hans Paulides en technicus Olivier Schutte samen. Als Van der Klein voor de gein een eigen liedje zingt ontstaat het idee deze in de oefenruimte op te nemen. Broer Lodewijk Schutte mag mee drummen.
In de oefenruimte ontstaat een eigen geluid dat op demo's wordt vastgelegd. Een verzendronde naar de platenmaatschappijen levert al snel een deal op met het label S.M.A.R.T.. Om de groep live te zien wordt in allerijl een concert als voorprogramma bij Van Dik Hout geregeld door de platenmaatschappij. In de zomer neemt de groep onder leiding van producenten producent Frans Hagenaars en Sander Jansen de cd 'Meer' op. Daarna verlaten de broers Schutte de band om meer tijd te besteden aan hun andere groepen Deire en Jimmyhat. In november verschijnt de single "Moe". Radio 3 draait de plaat regelmatig maar de single blijft steken in de Tipparade.
In januari verschijnt de cd "Meer".
Inderdaad, briljante nederrock! Blijft goed dit! Tijdloos en toch klassiek met wat vleugjes zeventiger jaren. Als tweede single komt in een nieuw opgenomen versie (met intro) het nummer "Heel Veel Hebben" uit. De band toert langs de studentensteden tijdens de 'Postbank studententoer'.

Tracklist

1.  Heel Veel Hebben  (2:53)
2.  Molen  (4:12)
3.  Diedelidoe  (2:50)
4.  Moe  (2:58)
5.  Verlopen  (3:31)
6.  Meer  (4:10)
7.  Nooit Om Gevraagd  (4:04)
8.  Onderweg  (2:35)
9.  Tijdbom  (3:18)
10.  Groeipijn  (3:38)
11.  Ongenaakbaar  (3:03)
12.  Licht  (4:16)
13.  De Laatste Stap  (3:21)
14.  Extra  (2:41)

Notes
Release: 1999
Genre: Nederrock
totale tijdsduur: 47:30

Label - S.M.A.R.T. Records

zondag 15 januari 2017

Rowwen Hèze - D.A.D.P.G.S. (2003)

D.A.D.P.G.S. (sub-titel Live in het theater) is een live-album van Rowwen Hèze. Het werd op 10 november 2003 door V2 Records uitgebracht als gecombineerde cd en dvd. Het album bevat een live-registratie van de kort daarvoor afgeronde theatertour van de band, genaamd D.A.D.P.G.S.
De tour begon op 18 november 2001 in de Maaspoort te Venlo en bleek zo succesvol dat een reprise werd georganiseerd. Terwijl de tour aanvankelijk begin 2002 zou eindigen, kwam deze uiteindelijk pas definitief tot een einde in februari 2003. Op 24 februari 2003 werden de opnames voor zowel dvd als cd gemaakt in de Oranjerie te Roermond. Tijdens de show zien de toeschouwers en dvd-kijkers de band eerst in hun "oefenhok" waar de leden experimenteren met nieuwe liedjes en stijlen. Na de pauze is het podium omgebouwd tot "feesttent", zodat (volgens zanger Jack Poels) mensen die niet van bier-gooiende massa's houden toch ook eens de sfeer van zo'n tent kunnen proeven.
De betekenis van de afkorting D.A.D.P.G.S. komt ook aan het licht tijdens de show. Daar waar fans eerst in het duister werden gelaten en de band zelf mogelijkheden als De aardappel-dagprijs gaat stijgen, De avond dat Poels ging stappen en Daar achter die paal gaan staan aandraagt, blijkt de afkorting uiteindelijk (net als in de titel van het gelijknamige nummer) voor Drinken als de pis giet stinken te staan.
De dvd/cd D.A.D.P.G.S. vormt een tweeluik met de cd/dvd Live in America. Samen bieden ze een overzicht van de twee gezichten van Rowwen Hèze live: feestvieren in de tent en kalmte in het theater.

Tracklist

1.  Dansen  (4:53)
2.  Wandele  (3:52)
3.  Dichtbeej  (3:40)
4.  Zondag in 't zuiden  (4:11)
5.  D'n harde weg  (3:55)
6.  Vlinder  (3:54)
7.  Helenaveen  (3:44)
8.  D.A.D.P.G.S.  (3:02)
9.  Blieve Loepe  (4:15)
10.  Eiland in de reagen  (3:49)
11.  Vur de kerk op 't plein  (4:15)
12.  Ik wer alt  (2:51)
13.  Limburg  (4:51)

Notes
Producent(en) Rob van Donselaar
Uitgebracht: 10 november 2003
Genre: Pop
Tijdsduur: 51 min (cd)

Label - V2 Records 

dinsdag 10 januari 2017

Lola Kite - Lights (2011)

Lola Kite bestaat uit de Amsterdammers Keez Groenteman en Jasper Verhulst en de Zeeuw Bram Vervaet. Het trio is een van de troefkaarten van het label Excelsior in 2011. Met een origineel geluid en een album dat de verwachtingen, gewekt in 2010, grotendeels inlost, zal Lola Kite dit jaar flink in het zonnetje komen te staan.
Het debuut Lights staat vol met zweefpop waarbij psychedelica en elektronica de muziek een eigen signatuur geven. Er zijn niet zo veel bands die met een dergelijk geluid op de proppen komen, zeker niet in Nederland. Lola Kite gebruikt naast traditionele instrumenten ook samplers, orgels en synths en creëert hiermee prettige, lichtvoetige indiepop. Ondanks de elektronica roept de muziek van Lola Kite soms meer landelijke dan stedelijke sferen op (Numberone, Edie). Elders is de blik meer op de dansvloer gericht, zoals in het vrolijke Everything’s Better of bij de symbiose van psychedelische pop en elektro/techno On Your Side en het soms stampende Rainbow At Night.
Bassist Jasper Verhulst speelt ook bij Moss en zo nu en dan waart er een prettige vlaag Moss over het album, zoals op de single Different Story en het eerder genoemde Numberone. Hier speelt de elektronica een kleinere rol, net als op The River, een tijdloos, weldadig indiepopliedje dat wat Engels aandoet.
Bij het beluisteren van Lights schiet een keur aan groepen door het hoofd: Kraftwerk, OMD, Moss, The Nits en Animal Collective. Bovendien knipoogt de band ook nog naar Aphrodite’s Child in het intro van Different Story. Het blijft doorgaans bij kortstondige associaties want Lola Kite blijft vrij ongrijpbaar en gebruikt naast gitaren en synths ook allerhande orgels en zelfs een sitar (At The Gate). De bio meldt niet voor niets: ‘de Lola-sound is als een lolly die steeds van kleur verschiet’.
Een lekkere lolly, dat is een goede omschrijving, want Lola Kite klinkt jeugdig, fris en zomers, zij het met een vleugje melancholie. Soms zou je een keuze voor stevigere elektronica wensen of een verdere stap richting psychedelische zweefpop. Het lichte geluid van Lola Kite is soms net wat te vluchtig. Maar waar de orginele mix van stijlen mooi samenvloeit, zoals bijvoorbeeld in Edie en Slow Cat, horen we een heerlijke band. Lola Kite kan nog een eind doorgroeien maar de band is sowieso een aanwinst voor de nederpop.

Tracklist

1.  Numberone  (3:52)
2.  Everything's Better  (3:55)
3.  Untitled  (1:28)
4.  Edie  (3:58)
5.  Action  (4:01)
6.  On Your Side  (4:39)
7.  Rainbow at Night  (3:40)
8.  Different Story  (3:03)
9.  The River  (3:56)
10.  At the Gate  (6:25)
11.  Slow Cat  (4:05)

Companies, etc.
Credits
Notes
Release: 2011
Genre: Electronic, Rock, Pop 
Style: Alternative Rock, New Wave, Psychedelic Rock 
totale tijdsduur: 43:02 

Label - Excelsior 

maandag 2 januari 2017

Ricky Koole - To The Heartland (2010)

Ricky Koole (Delft, 11 september 1972) is een Nederlands actrice en zangeres, vooral bekend als actrice in het theater, films en televisiedrama's.
Koole voltooide in 1995 een studie aan de Academie voor Kleinkunst in Amsterdam. Daarna speelde ze zowel in toneelvoorstellingen als in films. Ook maakte ze zelf muziektheater. Als zangeres bracht ze vier cd's uit.
In het najaar van 2007 begon ze samen met haar toenmalige vriend, thans haar echtgenoot, de muziek-expert Leo Blokhuis, aan een theatertournee onder de naam Harmonium. Blokhuis vertelde over vergeten liedjes die Koole muzikaal ten gehore bracht. Dat deed ze ook op 23 juli 2009 in het programma De Avondetappe van Mart Smeets. In 2010 kwam het vervolg op Harmonium getiteld Laagland.
Met haar debuut Who’s Suzy? uit 2004 en opvolger Ricky Koole uit 2007 manifesteerde Ricky Koole zich nadrukkelijk als één van de beste zangeressen die ons land momenteel rijk is. Naast alle lof was er echter ook wel wat kritiek. Kritiek die zich met name concentreerde op het feit dat Ricky Koole tot dusver alleen songs van anderen vertolkt. Persoonlijk heb ik daar totaal geen moeite mee. Ricky Koole en haar partner Leo Blokhuis zijn meesters in het vinden van vergeten parels uit de geschiedenis van de popmuziek en bovendien slaagt Ricky Koole er steeds weer in om songs van anderen op indrukwekkende wijze naar haar eigen hand te zetten. Ook met haar derde studioplaat, To The Heartland, maakt Ricky Koole weer diepe indruk. Ricky Koole laat zich wederom bijstaan door een aantal zeer ervaren muzikanten en vertolkt, zoals we inmiddels van haar gewend zijn, uitsluitend songs van anderen.
De geselecteerde tracks zijn misschien net wat minder bekend dan op haar vorige twee platen, maar eigenlijk maakt het niet zoveel uit of Ricky Koole zich richt op werk van obscure country- of soulzangeressen of het werk van bekendere artiesten als Peter Gabriel (Washing Of The Water), de Nederpopband Lucifer (House For Sale) of iedereen tussen Ella Fitzgerald en Janis Joplin (Little Girl Blue). Net als op haar vorige platen maakt Ricky Koole zich op To The Heartland de songs van anderen eigen en zet ze deze songs vervolgens compleet naar haar hand, waardoor je soms even heel goed moet luisteren voor je de link met het origineel hebt gelegd.
"To The Heartland" werd opgenomen in een studio in Noord-Holland, maar afgaande op het geluid op deze plaat was het aannemelijker geweest als de studio aan de oevers van de Mississippi had gestaan. To The Heartland ademt de sfeer van het diepe Zuiden van de Verenigde Staten en laat horen dat Ricky Koole ook als soulzangeres uitstekend uit de voeten kan.
Het valt hierbij op dat Ricky Koole niet alleen in technisch opzicht indruk maakt, maar ook qua emotie, beleving en doorleefdheid precies datgene doet dat je van een goede soulzangeres mag verwachten. Er zijn maar heel weinig zangeressen die songs van anderen met zoveel gevoel kunnen vertolken als Ricky Koole en er zijn er ook maar weinig die zo’n fijne neus hebben voor vergeten prachtliedjes als Ricky Koole en Leo Blokhuis. Dankzij deze kwaliteiten is To The Heartland Ricky Koole’s derde prachtplaat op rij. Daar valt wat mij betreft helemaal niets op af te dingen.

Tracklist

1.  Washing of the Water  (4:11)
2.  I Can't Change It  (2:39)
3.  Your Time to Cry  (4:20)
4.  The Road I Took to You  (3:14)
5.  It Won't Be Long  (3:45)
6.  House for Sale  (5:11)
7.  Home  (2:40)
8.  Woman Left Lonely  (3:16)
9.  I Miss You Most When You're Here  (3:07)
10.  He Made a Woman Out of Me  (3:25)
11.  Little Girl Blue  (3:16)
12.  I'm a Drifter  (5:02)

Credits
Notes

Release: 2010
Genre: Jazz, Blues, Pop, Folk, World, & Country
Style: Vocal
Tijdsduur: 44:06

Label - Coolhouse

donderdag 29 december 2016

Vanderbuyst - Flying Dutchmen (2012)

Vanderbuyst was een Nederlandse hardrockband. De band werd in 2008 opgericht en maakte hardrock in de stijl van de jaren 70 en 80.
Gitarist Willem Verbuyst richtte de band Vanderbuyst op in 2008 na het uiteenvallen van de band Powervice. Verbuyst vroeg Jochem Jonkman (zang en bas) en Barry van Esbroek (drums) bij zijn band. De muziek van Vanderbuyst is geïnspireerd door oude hardrock zoals die in de jaren 70 en 80 gemaakt werd door bands als UFO, Thin Lizzy, Van Halen en Deep Purple.
Kort na de oprichting bracht de band een EP uit met drie nummers, die tot optredens leidden in België, Duitsland en Nederland. In de lente van 2010 begon de band aan de opnames voor het debuutalbum, getiteld Vanderbuyst. Deze CD werd in oktober 2010 uitgebracht bij het Duitse platenlabel Ván Records.
Het gevaar bestaat dan natuurlijk dat het meer om kwantiteit dan om kwaliteit gaat draaien, maar Flying Dutchmen spreekt dat vooroordeel meteen tegen. Sterker nog, het is de beste Vanderbuyst-plaat tot nu toe.
Nog steeds ben je bij Vanderbuyst aan het verkeerde adres als je op zoek bent naar vernieuwing, technische hoogstandjes of andere complexe capriolen. De band zweert bij de hardrock van de zeventiger jaren. De vergelijking met UFO is nooit ver weg. Maar in Waiting in the Wings hoor ik toch echt ook Rainbow en Judas Priest terug.
Hits zullen er niet gescoord worden met deze plaat. Daarvoor komt hij natuurlijk vijfendertig jaar te laat uit. In de powerballad Give Me One More Shot komen de vocale beperkingen en het Nederlandse accent van zanger/bassist Jochem Jonkman bovendien wel erg naar voor. Vreemd genoeg stoor ik me daar allemaal nauwelijks aan. Flying Dutchmen ronkt, swingt en rockt namelijk de pannen van het dak.
Dit is het soort album waarbij je onmogelijk kan stilzitten, een glimlach toevert zich op je gezicht en voor je het weet sta je luidkeels mee te zingen: “Like a Flying Dutchman!

Tracklist

1.  Frivolous Franny (3:15)
2.  Waiting In The Wings  (4:55)
3.  Give Me One More Shot  (4:19)
4.  The Butcher's Knife  (4:15)
5.  Tears Won't Rinse (3:03)
6.  Never Be Clever  (2:44)
     Music By, Lyrics By – Dany Lademacher, Herman Brood 
7.  In Dutch  (3:22)
8.  Johnny Got Lucky (3:43)
     Lead Guitar – Selim Lemouchi 
9.  Lecherous  (3:15)
10.  Flying Dutchman  (3:16)
11.  Welcome To The Night (3:37)
         Lead Guitar – Selim Lemouchi
         Music By, Lyrics By – Welcome To The Night 

Companies, etc.
Credits
Notes

Released: 01 Dec, 2012  
Genre: Rock 
Style: Hard Rock, Heavy Metal 
Tijdsduur:  39:49

Label - Ván Records

dinsdag 13 december 2016

Massada - Baru (1981)

Massada wordt opgericht. De groep ontleent haar naam aan een berg in Israel. De band bestaat dan uit Johnny en Eppy Manahutu, Zeth Mustamu (percussie), Chris Latul (gitaar) en Usje Sabander (bas). Al snel worden Nino Latuny (gitaar) en Frans Eschauzier (toetsen) aan de groep toegevoegd.
In juni 1981 stapt Latuny uit de groep. Latul neemt met behulp van Eschauzier, Sabander en Noya een solo-album op. Massada gaat een nieuwe koers varen. Het album "Baru" (Maleis voor 'nieuw leven') heeft een funky latin sound. Het is het vierde - en tot op heden laatste - studio-album van de Nederlands-Molukse band Massada.
Het is de eerste plaat waarop geen Maleis wordt gezongen.
Het album verscheen in november 1981 en liet een meer funky geluid horen dan de vertrouwde latin rock. De reden dat Massada besloot om een nieuwe koers te varen was vanwege bezettingswijzigingen in het voorafgaande anderhalf jaar.
Deze stijlbreuk riep gemengde reacties op, ook binnen de band. Percussionist Zeth Mustamu, de latere predikant van de Molukse Evangelische Kerk, en gitarist Nino Latuny besloten uiteindelijk te vertrekken (tegenwoordig spelen zij weer samen in de band Bersama).

Tracklist

1.  Slow Down (5:04)  
2.  Nueva  (4:09)
3. It's So Wonderful (4:20)  
4.  Tomorrow Has It's Own Sorrow (3:28)  
5.  Dance Of Delight (3:40)  
6.  In Your Eyes  (3:41)
7.  Trust In Me (5:35)  
8.  Together We Can Make It (4:14)

Companies, etc.
Credits
Notes

Release: 1981
Genre: Latin Jazz
Style: Fusion, Funk
Tijdsduur: 34:14

Label - Ariola Records

maandag 28 november 2016

Ad Visser - Ad Visser's Kamasutra Experience: Train Your Brain For Better Sex (1999)

Ad Visser Amsterdam, 28 april 1947) is een Nederlands presentator en artiest. In 1965 maakte Visser met zijn avant-garde poptrio Blurp opnamen voor de AVRO-televisie. Hij zong eigen Nederlandse teksten die door de AVRO-leiding te controversieel bevonden werden en het programma werd op het laatste moment niet uitgezonden. In 1967 maakte hij de plaat Iek, I'm a freak & Squafreckleman comes back met de door hem opgerichte avant-garde popformatie Adjéèf The Poet.
Hij was popdichter en radiodeejay met zijn programma Superclean Dreammachine van 1968 tot 1980, en sprak daarbij met een magisch omfloerste stem.
Van 1968 tot 1972 werkte Visser bij Polygram voor de labels Island records, Vertigo en Philips.
Van 1970 tot 1985 presenteerde Visser wekelijks het populaire muziekprogramma Toppop voor AVRO-televisie. Op 22 september 1970 startte de AVRO met het uitzenden van Toppop, het popprogramma waarvan Visser vijftien jaar presentator bleef.
Voor de sector Kunst van de AVRO bedacht, produceerde en presenteerde Visser enkele televisieprogramma's rond Ton van Duinhoven en Peter Faber. Daarnaast voerde hij steeds vaker performances op, waarin technologie een belangrijke rol speelt. Zo transformeerde hij een BMW 850 tot een sensorisch gestuurd muziekinstrument. In 1992 bedacht en produceerde hij het cd album Natuurlijk Nederlands waarop Freek de Jonge en Adèle Bloemendaal over de natuur zingen.
Sinds 1980 noemt Visser zichzelf "multimedia-performer" en geeft hij optredens voor bedrijven, festivals en theaters.
In 1994 werd de eerste van een serie Brainsessions ontwikkeld; muziek die volgens Visser rechtstreeks de hersenactiviteit beïnvloedt en de bewustzijnsstaat van de luisteraar verandert.
Op Schiphol voert hij 747 Airbuzz uit, waarbij hij van een vliegtuig een muziekinstrument maakt, met medewerking van een operakoor en de sopraan Elena. In samenwerking met de universiteiten van Leiden en Utrecht ontwikkelt Visser Brainsessions For Studypower, een nieuwe vorm van Brainsessions die kennis opneemt en leren versnelt. Aansluitend hierop verschijnt de cd: Ad Visser's Brainsessions: The Special Session. Ad Visser's Kamasutra Experience komt uit, een cd met muziek en methode die het seksleven van de luisteraar/beoefenaar kan verdiepen. Ook dit album beïnvloedt volgens de maker rechtstreeks de hersenactiviteit van de luisteraar.

Tracklist

1.Kamasutra Experience: Intro - 0:28
2.Kamasutra Experience: One - 7:44
3.Kamasutra Experience: Two - 8:17
4.Kamasutra Experience: Three - 8:20
5.The Big Kamasutra Experience - 53:43

Companies, etc.


Credits


Notes

Released: 1999  
Genre: Electronic, Non-Music 
Style: Therapy, Ambient
Tijdsduur: 1:18:13

Label - Universal Music