zaterdag 29 juni 2019

BZN - The Bastard (1971)

The Bastard is de eerste lp van BZN. Het is een plaat met 10 tracks, waarvan 8 eigen composities zijn.
Verder staat er nog een cover van Dizzy Miss Lizzy op en een bewerking van het Wilhelmus. Dit album kreeg bij het uitkomen belangstelling vanuit het buitenland. Het was daarom ook een grote teleurstelling toen bleek dat er geen notering in de hitlijsten kwam.
Het nummer "Rock and roll woman", werd in Italië een grote hit.
Het kwam in Nederland niet eens tot een tipnotering in de Top 40. Verder staan er geen nummers op die eerder singles waren van BZN, terwijl ze voor 1971 al zeven singles hadden gemaakt.

BZN is een band die met de overbekende hits steevast beelden oproept van hagelwitte stranden, strakblauwe luchten, wuivende palmen en cocktails in beslagen glazen. Liedjes die altijd weer voorbijkomen in de in exotische oorden geschoten televisiespecials, die regelmatig door de Grootste Familie van Nederland uitgezonden worden. Oer-Hollandse gezelligheid gecombineerd met de impressies van een welverdiende vliegvakantie.

De band heeft echter ook een heel andere kant, die veilig weggestopt zit aan het begin van de lange loopbaan. BZN wordt rond 1965 opgericht in Volendam.
Het jonge gezelschap speelt aanvankelijk een lichtvoetig soort pop en beat, zoals talloze bands dat op dat moment overal ter wereld doen.
Als de tijden veranderen, buigt BZN – inderdaad, de afkorting staat voor Band Zonder Naam, omdat de heren geen goede bandnaam wisten te bedenken – soepel mee. Met een bezetting die zich inmiddels gestabiliseerd heeft rond zanger Jan Veerman, gitarist en toetsenist Thomas Tol, gitarist Cees Tol, bassist Jan Tuijp en drummer Jan Keizer, wordt begin jaren zeventig gekozen voor goed in het gehoor liggende rock. Er verschijnt een flink aantal singles waarmee BZN tegen de op dat moment razend populaire glam rock aan schuurt.
De liedjes zijn uitstekend. Alles wordt vakkundig uitgevoerd. Een winnende formule, zo lijkt het. Toch sterven de meeste singles om onverklaarbare redenen een weinig eervolle dood in de tipparade. De plaatjes die wel tot de Top 40 weten door te dringen – zoals Bad Bad Woman, Rolling Around The Band en Barber’s Rock – blijven ver verwijderd van de zo vitale Top 10.

Mogelijk nog slechter vergaat het de enige lp die in deze periode verschijnt: The Bastard. Vooral het titelnummer is van grote klasse. Een sterke melodie, verrassende wendingen, felle gitaarakkoorden en ronduit spectaculair drumwerk van Jan Keizer.
Het is een compositie die niet zou misstaan op een van de albums van tijdgenoten als The Who of Golden Earring. De verkoopcijfers zijn echter opnieuw teleurstellend. Het scheepje begint al snel water te maken. In 1974 verlaat Jan Veerman de band. Zijn plaats wordt ingenomen door Jan Keizer, die de drumstokjes daarmee inruilt voor de microfoon. Hij laat in die nieuwe rol voor het eerst van zich horen met het door George Baker geschreven Love Me Like A Lion. Met een 23ste plaats in de Top 40 is het opnieuw geen doorslaand succes.
De kersverse frontman voelt zich bovendien vocaal niet op zijn gemak met het stevige repertoire. Zo kwijnt BZN langzaam weg in de grote schaduw van de muzikale ambassadeurs van Volendam, The Cats.


Kant A
  1. The bastard [Th. Tol/J. Tuijp]
  2. Dizzy Miss Lizzy [L. Williams]
  3. The man in the wood [Th. Tol/J. Tuijp]
  4. Delirium [Th. Tol/J. Tuijp]
  5. Bad bad woman [Th. Tol/J. Tuijp]
Kant B
  1. Second autumn [Th. Tol/C. Tol/J. Tuijp]
  2. She's back again [Th. Tol/C. Tol/J. Tuijp]
  3. Searching [Th. Tol/J. Tuijp] → (B-kant van "Sweet silver Anny")
  4. Rock and roll woman [Th. Tol/C. Tol/J. Tuijp]
  5. Wilhelmus [Trad. arr.: BZN]

Credits


Notes

"Dizzy Miss Lizzy" is mis-credited on the label to Lennon-McCartney. 

Uitgebracht: 1971  
Genre: Rock  
Duur: 36:29 

Label - Negram Records

donderdag 20 december 2018

Joey Dyser - Who's A Fulltime Saint? (1975)

Joey Dyser, pseudoniem van Josje Duister-van Stelten, (27 januari 1944) is een Nederlands zangeres. Ze is enkel bekend van de hit 100 years uit 1975.

In 1973 vroeg de Surinaamse zanger en arrangeur Alberto Gemerts en buurman van journaliste en kinderboeken-recensente Josje Duister even iets in te zingen om zijn nieuwe studio-apparatuur uit te testen. Duister zong haar zelfgeschreven liedje 100 years.
Later belandde de opname als bij toeval bij een producent van de platenmaatschappij Delta, die er wel wat in zag.
Onder het pseudoniem Joey Dyser werd het liedje in december 1974 op single uitgebracht. Het werd onmiddellijk een groot succes in Nederland en Vlaanderen, waar het de top van de hitparades haalde, en meteen goed was voor goud. Ook de Duitse versie van het nummer (Was ist denn bloss gescheh'n) deed het in Duitsland goed.

Na enig aandringen werd de zangeres bereid gevonden om een langspeelplaat op te nemen (Who's a fulltime saint?). Uit dit album werd in de zomer van 1975 een tweede single uitgebracht, Let the sun shine in (on my world again), maar die haalde de hitparades niet. Na een derde single (War is over), en een vierde mislukte poging in 1977 met de single Paul hield Duister het voor gezien in de showbusiness.
Sindsdien wijdt ze zich volledig aan haar gezin en haar werk in een Amsterdamse kunstgalerij. Ze is gehuwd met de filosoof Jaap van Heerden.

Duister staat bekend als één van de meest markante eendagsvliegen uit de Nederlandse popmuziek.
In de musical Dromen... zijn bedrog (musical) (première 15 oktober 2009), waarin vele Nederlandse popsongs verwerkt zijn, wordt 100 years vertolkt door Heddy Lester.


Side A
A1. Like A Little Girl (3:00) 
A2. War Is Over (3:14) 
A3. My Love (2:03) 
A4. Don't You Know It (3:15) 
A5. What Have They Done To The Train (2:16) 
A6. 100 Years (3:10) 

Side B
B1. I Am A Woman (3:19) 
B2. Who's A Fulltime Saint (2:31) 
B3. Greedy Old You (3:30) 
B4. Sally-Ann (2:18) 
B5. Let The Sun Shine In (3:58)


Notes
Released: 1975 
Genre: Pop
Country: Netherlands
Format: Vinyl, LP, Gatefold 
Tijdsduur:

Label - Delta Records

maandag 5 november 2018

Vitesse - Keepin´ Me Alive (1985) Bonus+Remastered

Vitesse is een voormalige Nederlandse rockgroep.
Drummer en zanger Herman van Boeyen was de drijvende kracht achter de band.

De andere rollen binnen de band zijn door een grote keur aan artiesten ingevuld. De band heeft begin jaren 80 een aantal hitsingles gehad zoals "Rosalyn", "Good lookin'", "Whole lot of travellin'" en "Vanity island".

Vitesse werd in 1975 opgericht in Amsterdam door Herman van Boeyen. Herman Brood (zang en piano, voormalig Cuby and the Blizzards), Rob ten Bokum (gitaar) en Peter Smid (bas) waren de andere leden. In het eerste jaar hebben veel gitaristen de band verlaten en ook komen versterken.
In datzelfde jaar kreeg Vitesse een platencontract bij Reprise en bracht een titelloos debuutalbum uit. De band bestond op dat moment uit Herman van Boeyen, Herman Brood, Jan-Piet den Tex, Gerrit Veen en Ross Recardi. Herman Brood verliet de band om solo verder te gaan en nam Gerrit Veen mee.

Na het album Rendez Vous (Negram 1977) te hebben uitgebracht, brak de band nog niet echt door in Nederland. Ook de LP Out in the Country (Negram 1978), met naast drummer Herman van Boeyen de gitaristen Jan van der Meij en Rudy de Queljoe (ex-Brainbox) en bassist Wilco Toerroe Leerdam, bracht niet het grote succes. Het album kreeg een positieve ontvangst maar bleef steken in de polls. Het album Rock Invader (Negram 1979) deed het beter. De single "Rock & Roll Band", een stevige compositie van Van der Meij, haalde de hitparades, evenals het nummer "Whole lot of Travellin'". In Duitsland was de band succesvoller. Begin 2007, dertig jaar na de uitgave van Rendez Vous, bracht EMI de drie Negram-albums opnieuw uit; in een cd-box, remastered.

Na het uiteenvallen van Wild Romance probeerde Herman van Boeyen opnieuw samen te werken met Herman Brood. Dit mislukte en Brood nam zelfs bassist Peter van Straten uit de groep mee, die echter al na twee dagen terugkeerde. In 1980 verscheen het album 'Live' van het driemanschap Herman van Boeyen, Peter van Straten en Jan van der Meij. Van Boeyen ging hierna verder zonder Van Straten en ook Van der Meij moest het veld ruimen. Deze twee artiesten richtten vervolgens de formatie Powerplay op.

Na weer een geflopt album behaalde Vitesse in 1982 eindelijk succes. In de bezetting met Otto Cooymans, Ruud Englebert en Carl Carlton vielen de singles "Rosalyn" en "Good lookin'" op en de albums Live in Germany en Incomplete Works & Other Hits bereikten respectievelijk de 19e en 15e plaats in de albumlijst. In 1983 bereikte Vitesse met het nummer "Julia" een dertigste plaats in de hitlijsten. Na onenigheid met Van Boeyen verliet Cooymans de band en nam Englebert en Carlton mee.

Het volgende album, Vanity Island, en de gelijknamige single flopten en in 1985 was de band dan ook op zoek naar iets nieuws.
Er wordt koortsachtig gezocht naar een nieuwe koers, die de groep opnieuw in Top Pop zal moeten plaatsen. Maar ondanks de hulp van producer Nick Tauber wil dit op het album Keepin' Me Alive niet echt lukken. De singles die van het album getrokken worden, "Spanish Heat", "Lights In The Air" en "Keepin' Me Alive", floppen allen. Reden voor platenmaatschappij Philips het vertrouwen in de band op te zeggen.

Dit had de terugkeer van Vitesse moeten worden in de top 40 lijsten. Helaas is dit niet gebeurt. De nummers die op de plaat staan zijn stuk voor stuk goed, maar naar mijn mening veel te glad geproduceerd. Ook de voor de die tijd overdaad aan toetsen is aanwezig!!
Blijft wel erg jammer dat deze plaat destijds nies gedaan heeft, want het ging daana almaar minder met Vitesse.

In 1994, na de geflopte single "All of the time", stopte Van Boeyen na 19 jaar met de band Vitesse.
Vitesse heeft bestaan van 1975 tot en met 1994.


Tracklist

1.  Spanish Heat  - 5:20 
2.  Keepin' Me Alive  - 4:29 
3.  All My Friends Are Home Computerized  - 5:38 
4.  Lights In the Air - 3:43 
5.  You Turn Me On - 3:47 
6.  Don't Like Sleepin' Solo  - 3:39 
7.  Lonely Strangers  - 3:24 
8.  I Want You So Much  - 4:07 
9.  Woman In Love  - 6:06 
10.  High On Music  - 4:42 
11.  Junior (1985 Version)  - 2:55 
12.  You Turn Me On (Disco Version) - 3:39 
13.  Keepin' Me Alive (Single Version) - 3:10


Companies, etc.
Credits
Notes
Released: 1985  
Genre: Pop, Rock 
Style: Synth-pop 
Tijdsduur: 54:42

Label - EMI ‎Records

zaterdag 10 februari 2018

Boeijen, Hofstede, Vrienten - Aardige Jongens (2008)

Ouwe jongens krentenmik. Frank Boeijen, Henk Hofstede en Henny Vrienten kennen elkaar al jaren en werkten in diverse projecten al incidenteel samen. Het idee om ooit gedrieën een plaat op te nemen bestond al lang, maar het lukte het drietal pas enkele maanden geleden om de agenda’s op elkaar af te stemmen. Met uitzondering van drums en viool spelen ze alle instrumenten op Aardige Jongens zelf. Qua songschrijven zijn de heren aan elkaar gewaagd. Ieder heeft zijn eigen invalshoek.

Zo is het filosofische Geluk een typisch melancholisch liedje uit de koker van Boeijen, klinkt het reggaeritme van Vrientens Vrouw Voor Het Raam – een grimmig relaas over iemand die al wekenlang onopgemerkt dood in huis zit – vertrouwd, terwijl Bleekwater, ook al wordt het gezongen door Vrienten en Boeijen, niet zou misstaan op een plaat van de Nits. Dat is natuurlijk onvermijdelijk en dat ze er toch een coherent geheel van wisten te maken, ligt ongetwijfeld aan de jarenlange ervaring die hier samengebald is. Bovendien is het gros van de nummers bovenmodaal en dat maakt nieuwsgierig naar de theatertoer die in september van start gaat.

Het eerste nummer is meteen goed. Mooi begin met die mondharmonica, misschien bedoeld als hommage aan Bob Dylan, op wie alledrie waarschijnlijk gek zijn geweest in hun jonge jaren (en nog)

Drie erg verschillende artiesten toch, verschillende stijlen van zingen ook. Maar het werkt. Boeijen is als Boeijen tegenwoordig altijd is: een beetje plechtige teksten, (Geluk, Ronda) : wat erg serieus, weleen mooie warme stem.

Maar Walvis vind ik wel weer eens een "lekkere" Boeijen.

Henny Vrienten rockt meer. Zijn nummers zijn meer pop en geven het album vaart en compenseren de gedragen sfeer van Boeijen.

Het fraaie titelnummer Aardige Jongens is van Vrienten. Ook Zonder mij is van hem, prachtige tekst en een echt meezingrefrein met de andere twee.

Hofland is de man van de aparte arrangementen: Glazen hart en Bleekwater vooral. Maar ook heel mooi ingetogen in Ik dwaal,u wacht en daarna weer als een amerikaans klinkende rocker in De Loods.

In De Bruid, van Henny Vrienten, is veel samenzeng te horen en dat klinkt heel erg goed. Frank als lalala-stem doet het ook erg mooi.

In Wachten op een vriend wordt ook mooi driestemmig gezongen.

Een album zonder een zwakke plek eigenlijk. Heel afwisselend en vooral mooi waar de drie elkaar vinden in de zang. Maar ik denk eigenlijk dat ze samen een nog beter album kunnen maken.


Tracklist

1.  Aardige Jongens  (4:39)
2.  Glazen Hart  (5:04)
3.  Geluk  (4:35)
4.  Vrouw voor het Raam  (4:19)
5.  Bleekwater  (3:39)
6.  Walvis  (4:23)
7.  Zonder Mij  (5:08)
8.  Ik Dwaal, U Wacht  (3:04)
9.  De Loods  (3:49)
10.  Ronda  (5:14)
11.  De Bruid  (3:45)
12.  Wachten op een Vriend  (3:12)


Companies, etc.
Credits
Notes

Release: 2008
Genre: Pop
totale tijdsduur: 50:51

Label - Universal Records

dinsdag 2 januari 2018

Herman Brood & His Wild Romance - Frisz & Sympatisz (1982)

Rond 1979 besluit Herman Brood Groningen te verlaten en naar Amsterdam te verhuizen vanwege de allure en de ligging van de hoofdstad.

Hij neemt in 1982 zijn zesde studioplaat "Frisz & Sympatisz" op, die wordt geproduceerd door Tom Barlage en Willem Ennes van Solution.

Na een mislukt avontuur in Amerika keert Brood in 1980 voor even terug naar Groningen waar hij met een nieuwe Wild Romance met wederom Gerrit Veen in de gelederen opnieuw begint.

De roem van eind jaren zeventig wordt echter niet meer geëvenaard. Brood probeert het nog eventjes met de muziek maar legt zich in de loop der tijd meer en meer toe op zijn schilderkunst. Zijn Groninger periode is dan intussen al ten einde.
Na het vertrek van gitarist Dany Lademacher in mei 1980 besluit Brood de naam Wild Romance te laten vallen en als groep verder te gaan onder de naam Herman Brood.


Tracklist 

1.  Stay Alive- 4:32
2.  Kissed Me - 2:08
3.  Job - 3:08
4.  Baby Please - 3:45
5.  Hassle - 1:54
6.  Berlin Schmerzst - 3:15
7.  Side Line - 4:32
8.  If Love Is Dead - 2:26
9.  I Gotta Know - 4:02
10 . Hold Back - 3:53
11.  Suicide - 3:20

Companies, etc.
Credits
Notes

Released:  1982
Recorded at Studio Spitsbergen
Genre: Rock
Style: Rock & Roll, Pop Rock
Tijdsduur: 37:14

Label - Ariola ‎– 204.995 

donderdag 21 december 2017

Peter Koelewijn - Een Gelukkig Man (2009)

Na 25 jaar in 2009, bracht Peter Koelewijn weer een album uit met uitsluitend nieuw materiaal. Koelewijn werkt ruim anderhalf jaar aan "Een Gelukkig Man" en neemt de dertien liedjes op met een basisbezetting die bestaat uit gitaar, bas, drums, piano en orgel, een enkele keer aangevuld met saxofoon en viool.
Geen groot orkest, geen bombast, alleen het herkenbare geluid van Koelewijn met een band als omlijsting van liedjes met verhalende, ontroerende, nostalgische en soms schokkende teksten.
 In het toegankelijke poprockgeluid van "Een Gelukkig Man" verraadt zich de ervaren producer die altijd de radioprofielen in zijn achterhoofd houdt. 
Gelukkig is daar die uit duizenden herkenbare rafelige stem met de charmante zachte g. Net als dertig jaar terug legt Koelewijn zijn zielenroerselen vast in trefzeker proza dat voor iedereen te begrijpen is, daarmee lijnrecht ingaand tegen de trend van de meer wollige poëzie in Nederpopteksten door groepen als Bløf, Acda & De Munnik en Van Dik Hout. Koelewijn laat op zijn achtenzestigste nog één keer horen hoe het moet.

Tracklist

1.  Een Gelukkig Man  (4:56)
2.  Alles Wat van Waarde Is, Is Weerloos  (3:59)
3.  Ik Heb Je Nog voor Geen Minuut Gemist  (4:44)
4.  Ik Kan Niet Dansen  (4:22)
5.  Mijn Hart Wil Niet Meer Met Mij Praten  (3:38)
6.  Morgen Is Nog Zo Onzeker  (4:32)
7.  St. Maarten  (4:37)
8.  Zo Bang Om Te Vliegen  (3:47)
9.  Respect  (3:33)
10.  Vlij Je Hart Dicht Tegen Mijn Hart  (3:31)
11.  Jij Is Mijn Lief  (4:48)
12.  Iets Ten Westen van de Zon  (3:36)
13.  Hou Me Heel Stevig Vast  (3:59)

Credits
Notes

Released:  2009  
Genre: Rock, Pop 
Style: Soft Rock, Ballad 
Tijdsduur: 54:02

Label - Coolwine Music ‎

donderdag 7 december 2017

Ernst Jansz - Molenbeekstraat (2006)

Ernst Jansz (Die van Doe Maar was? Ja, die!) heeft tot zijn 21ste in de Molenbeekstraat gewoond. Hij heeft zijn herinneringen/associaties op papier gezet en in muziek 'verwoord'. Dit heeft geleid tot een 272 pagina's dik boek en natuurlijk mét cd onder de titel: Molenbeekstraat - een liefdeslied.

De Amsterdamse Molenbeekstraat, Ernst Jansz werd er geboren en woonde er tot zijn 21ste, is de plek waar de hoofdstukken in dit boek, die dezelfde titels dragen als de 14 nummers op de bijgevoegde CD, zich afspelen of hun oorsprong vinden.
Want behalve over leven en liefdes van de verteller, Ernst, gaat Molenbeekstraat ook over de andere bewoners van ‘dit huis boven de grote portiek’, met name over het lief en leed van zijn moeder Jopie en zijn Indische vader Rudi. Beide verhalen zijn een ontroerend, en soms tragisch, liefdeslied.
Jansz ziet zijn eigen jeugd tot in detail terug als hij het huis leegruimt bij het vertrek van zijn moeder naar een verzorgingstehuis. Van kleuterschool tot universiteit in de woelige jaren zestig, van geluk en verdriet, van samen op pad met zijn vader tot diens dood toen hijzelf nog maar een jongen van zeventien was, van vroege vriendinnetjes tot een allereerste liefde, die hij zich in datzelfde jaar laat ontglippen, van dwalend van feest naar feest tot liftend naar het buitenland, van luisteren naar Blonde on Blonde en De Stones tot het eerste eigen bandje met zijn vrienden Huib en Joost.
Maar ook het leven van zijn ouders trekt aan hem voorbij als hij de laatste dozen opent met tal van brieven, foto’s en spulletjes. Hun ontwapende verliefdheid eind jaren dertig, zo op de proef gesteld door de oorlog die hen in het verzet dwingt, het trauma dat Rudi daar later steeds zichtbaarder aan overhoudt, Rudi’s eenzame strijd voor een vrij Indonesië, hun huwelijk van 1940 tot Rudi’s dood in 1965, dat evenwel korte tijd ontbonden was.
De stem van Janz is aangenaam (zie Aero hieronder) maar ook het gitaarspel van Doe Maar maat Jan Hendriks moet worden vermeld. Deze " Dutch Ry Cooder" kan veel meer als alleen maar skiffle rifjes. Ook andere muzikale maten, b.v. uit de CCC inc tijd, leveren prettige bijdragen
Maar dan de nummers. Die zijn meer dan OK. Een folky, country, roots randje hier en daar (Bob Dylan zal wel een held zijn van Jansz).
Eigenlijk best goed. Ook ten tijde van Doe Maar schreef Ernst vaak de wat rustiger en serieuzere nummers. Het komt op dit album wel terug alleen vind ik zijn nummers solo duidelijk loskomen van zijn Doe Maar-liedjes, hoe herkenbaar soms ook.

Tracklist

1.  Dit Huis  (4:29)
2.  Huiswaarts  (3:25)
     Written-By – B. Dylan, E. Jansz

3.  Gebroken Hart  (4:28)
       Featuring – C.C.C. Inc.
       Harmonica – Huib Schreurs
       Resonator Guitar – Jaap van Beusekom
       Violin – Joost Belinfante

4.  Molenbeekstraat  (3:55)
5.  De Ballade van Nina Bobo  (6:45)
6.  De Tijd van Appelbomen  (4:03)
7.  Een Allereerste Liefde  (3:55)
8.  Alice  (4:01)
9.  De Straat van Zoete Verwachting  (3:31)
10.  Dichtbij  (4:12)
         Cello – Robert Schra
         Contrabass – Richard Wallenburg
         Featuring – I.M.C. (Indisch Muzikanten Collectief)
         Guitar [Krontjong] – Eduard Sebastian
         Ukulele [Ukele], Lap Steel Guitar – Guus Paat

11.  Vaarwel  (3:46)
12.  Geen Vergezicht  (3:10)
13.  Een Liefdeslied  (3:35)
14.  Luna Luna Mijn  (4:05)
         Cello – Robert Schra
         Contrabass – Richard Wallenburg
         Featuring – I.M.C. (Indisch Muzikanten Collectief)
         Guitar [Krontjong] – Eduard Sebastian
         Ukulele [Ukele], Lap Steel Guitar – Guus Paat

Credits
Notes

Release: 2006
Genre:Nederpop
totale tijdsduur: 57:20 

Label - V2 Records 

vrijdag 3 november 2017

Rotjoch - Bad Boy (1981)

Rotjoch is een new wave band uit Hilversum, voortgekomen uit jamsessies in de Tagrijn.
In de bezetting onder meer songschrijver, gitarist en zanger Ronald Welgemoed en gitarist Pim Bilderbeek. De band speelt korte, melodieuze songs met een stevige rockbasis. De eerste single "Tomorrow"/"Rock & Roll Rendezvous" verschijnt in 1981 bij Egmond Records, een sublabel van Polydor, en is geproduceerd door Jos van Woudenberg en Ronald van den Brink.
Muziekblad Oor noemt de muziek op de single een kruising tussen The Rousers en The Searchers. Later in hetzelfde jaar komt het debuutalbum Bad Boy uit, gevolgd door de gelijknamige single. 'Te leuk om te negeren,' oordeelt Oor in september 1981 over het album. Rotjoch werkt met producer Joel Komkommer aan een tweede elpee, maar die plaat zal niet verschijnen.
De tracks "Baby Baby Baby" en "No Use Crying" komen later wel terecht op een single van Rebel, de voortzetting van Rotjoch.

Side A
A1. Too Many Weirdos - 3:12
A2. Another Lonely Night - 3:54
       Saxophone – Paul Berding  
A3 .No Expectations - 3:07
A4. Shame On Me - 2:44
A5. Ghostride - 3:06
A6. Danger In The City - 3:04

Side B
B1. Bad Boy - 2:55
B2. Where Is Justice - 2:15
      Organ [Hammond] – Jos van Woudenberg 
B3. Accident - 1:53
B4. San Salvador - 3:16
B5. Losers And Thieves - 2:54
B6. Hungry Loving - 2:49
B7. So Unreal - 1:55
B8. Tomorrow - 1:52

Companies, etc.
Credits
Notes
Released: 1981
Recorded at the Stable Sound Studio, Arnhem 
Genre: Pop, New Wave
Tijdsduur: 38:56

Label - Polydor Records

zaterdag 21 oktober 2017

Arnie - The Dreamer (1984)

Arnoldus (Arnie) Treffers (Assen, 15 februari 1947Westeremden, 25 augustus 1995) was een Nederlandse zanger. Hij genoot vooral bekendheid als voorman van de Arnhemse band Long Tall Ernie and the Shakers.
Treffers speelde in de bands CS'65, Limited'65, Soul, het Spijkerkwartet (onder pseudoniem Lammert Tjietsinga), Palace, Arnhem en Moan. Uit de laatste band ontstond rond 1972 Long Tall Ernie & The Shakers. Deze groep scoorde in 1977 een internationale hit met Do You Remember. Onder de naam Arnie bracht Treffers ook solowerk uit.
In 1984 brenft hi jzijn tweede solo album "The Dreamer" uit.
In de jaren tachtig emigreerde Treffers naar Aalborg in Denemarken, waar hij samen met zijn partner en latere echtgenote een restaurant startte. Na de verkoop van het restaurant in 1990 stortte Treffers zich opnieuw op de muziek. Hij schreef en produceerde voor anderen en maakte muziek bij commercials.
Rond 1994 werd hij gediagnosticeerd met longkanker. De laatste maanden van zijn leven verbleef hij met zijn vrouw in het huis van zijn broer in Westeremden in de provincie Groningen, waar hij in augustus 1995 op 48-jarige leeftijd overleed.

Tracklist 

1. Don't Tell Me (You Love Me) - 4:09 
2. Love Me (Like A Heart Attack) - 2:59 
3. Close Your Eyes - 4:18 
4. I Like The Nightlife - 2:32 
5. Stranger (On The Telephone) - 2:42 
6. Yes Boss; No Boss - 4:20 
7. Hard Time - 3:32 
8. The Dreamer - 3:35 
9. Be What You Are - 2:35 
10. Out In The Streets - 4:08 

Companies, etc.
Credits
Notes
Released: 1984
Genre: Rock 
Style: Pop Rock 
Tijdsduur: 34:33

Label - EMI Records

donderdag 21 september 2017

Catapult - Catapult (1974)

Catapult was een Nederlandse muziekgroep, die haar bekendheid voornamelijk verkreeg door een aantal singles in de jaren '70.
De band ontstond tijdens een vakantie in 1973 in Lloret de Mar, toen een aantal musici uit Leiden en Katwijk besloot samen een nieuwe band te starten.
Leidse formatie die midden jaren '70 het Nederlandse antwoord is op de Engelse glamgolf, aangevoerd door Slade, The Sweet en Mud. Dankzij een ijzersterk imago (oogverblindende kleding en opvallende kapsels) en pakkende singles heeft de band in Nederland en België veel succes. Na het wegebben van de glitterrage gaan de muzikanten verder als het productiebedrijf Cat Music.
Zij speelden al in wisselende samenstellingen in Axis Purple (Leiden) en Oriental Garden (Katwijk). De basis werd gevormd door Aart Mol, Cees Bergman, Erwin van Prehn en Geertjan Hessing. Michael Eschauzier vulde de groep aan op toetsinstrumenten. De heren wilden beroeps worden en zegden hun baantjes op of verlieten hun opleiding. De band kwam in de belangstelling te staan van ex-Golden Earringlid Jaap Eggermont, die hun aanraadde glamrock te gaan spelen, een indertijd populaire muziekstroming met succesvolle artiesten als Suzi Quatro, Alvin Stardust, The Sweet en Mud. Barry Hay kwam met de naam Catapult.[bron?] In september 1973 was het zover, Catapult werd opgericht. Op 23 november 1973 volgde het eerste optreden, met Golden Earring, in een sporthal in Maassluis. Wim T. Schippers ontwierp het logo van de band.
Samen met Eggermont werkte de band in de Phonogram Studio te Hilversum aan hun eerste single Hit the big time, een nummer dat refereert aan hun begin in Spanje. Vlak na de release van de single verliet Eschauzier de band en werd vervangen door Elmer Veerhoff. Een aantal succesvolle singles binnen het genre glamrock besteeg de Nederlandse (en soms ook Belgische) hitparades. Live speelde de band naast glamrock ook hardrock en dat bracht meer volk op de been dan gillende meisjes. Zaaleigenaren werden een beetje huiverig voor de band. Catapult verhuisde naar België en kreeg succes binnen West-Europa.
Midden jaren zeventig begon het tij te keren. De glamrock-stroming zakte weg en de verkopen van singles van Catapult droogden op. De groep zag het zelf al aankomen; de single Here we go was het laatste nummer dat de hitparades haalde. Na een optreden op 23 december 1979 in Beervelde was het afgelopen.
De musici zelf gingen verder met hun eigen geluidsstudio en gaven muziek uit onder allerlei artiestennamen. Onder productiemaatschappij Cat Music werd diverse muziekgenres beoefend: The Monotones (met hitje Mono) speelde new wave, The Surfers surfmuziek en Picture speelde hardrock. Grootste bekendheid kreeg een geinband Rubberen Robbie, die een nummer 1-hit haalde met De Nederlandse sterre die strale overal, een parodie op het Stars on 45-project van Jaap Eggermont.
In al die jaren leverde Catapult maar één studioalbum af.
Zanger Cees Bergman overleed seprember  2017 op 65-jarige leeftijd.

Tracklist

1. Teeny Bopper Band  (2:49) 
2. Accident  (7:08) 
3. Nightrake  (3:32) 
4. Back On The Road Again  (3:35) 
5. Let Your Hair Hang Down  (2:37) 
6. Midsummer Switch  (7:06) 
7. Springtime Ballyhoo  (3:42) 
8. Hit The Big Time  (3:23) 

Credits

Notes
Releases: 1974
Genre: Glam Rock
Tijdsduur: 34:13

Label - Polydor Records